U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Marjo Herings-Sturtz

Als kind was ik al bezig met muziek. Op 7 jarige leeftijd kwam ik in de schutterij terecht, trommelen , de hele familie van mijn vaders kant zat in de schutterij dus…..  Later heb ik hier doedelzak gespeeld tot mijn 19e.  
Met 11 jaar ben ik Zither gaan leren, ik was toen aan het twijfelen tussen Wiener en Zither.  Zither is ook een prachtig instrument, maar achteraf heb ik spijt dat ik toen niet voor de teirische Harmonika heb gekozen.

Door de vele vakanties in Oostenrijk was de liefde voor het land en de muziek al aanwezig en is met de jaren alleen maar groter geworden. 

In 2005 zouden we na de kerst met het bedrijf waar mijn man werkte een reis naar Zwitserland maken. Enkele mensen wilden een optreden doen en ik kreeg toen het idee om daar op de wiener te spelen.  Dus in de loop van dat jaar heb ik van mijn ouders die ook spelen enkele liedjes geleerd op de Strasser van mijn moeder. 

Ik vond het zo geweldig om Wiener te spelen dat ik er zelf een heb gekocht in 2006 van Lambert Breuckers, een Rothenbach van Otto Dawid, ik ben toen ook bij Lambert gaan leren. 

Door verdrietige omstandigheden ben ik 1,5 jaar gestopt, maar in 2010 ben ik via Lambert bij Rene Slapak gaan lessen. Ik ben blij dat ik de draad weer opgepakt heb en ik heb bij hem in die tijd al weer zo veel geleerd.Ik vind het gewoon geweldig om te doen, wienermuziek maakt me gewoon blij en ik moet iedere dag spelen anders is de dag niet compleet. 

Het is een fantastisch instrument en ik kan nog veel leren van Rene.



Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?